پسرک حواسش حسابي پرت بود...

تو لباس ناراحتي که تنش بود،داشت به هزار و يک چيز مختلف فکر ميکرد...

آرنج يکي يهويي محکم خورد توي پهلوش و حواسش جمع شد:

- ... ميپذيريد ؟

- بله

- مبارکههههههههههههه...

و دوباره به فکر فرو رفت...

وقتي که دوباره حواسش جمع شد ، دستاي همسر آيندشو تو دستاش گرفته بود!

و کلي آدم دورشون حلقه زده بودن و باهم ميگن:

عروس دومادو ببوس يالا ... يالا ... يالا !

دید چاره ای نداره! خم شد و دخترک رو روي لباش بوسيد!

يهويي تا آخر ستون فقراتش تير کشيد...

از خوشحالي نزديک بود بال دربياره ، با شعف تمام پيش خودش گفت:

ما تا آخر عمر باهم خواهيم بود تا مرگ مارو از هم جدا بکنه!

و در حالي که تو چشماي دخترک نگاه ميکرد از ته دل لبخند زد...

ولي چيزي نگذشت که اين جمله يکبار ديگه تو سرش تکرار شد و خودشم شنيد:

تا آخر عمر باهم خواهيم بود تا مرگ مارو از هم جدا بکنه!؟!

چي!؟

تا آخر عمر باهم خواهيم بود تا مرگ مارو از هم جدا بکنه ؟؟؟

...

دخترک يهويي يادش رفت که تا حالا چند دفعه صبر کرده و مطمئن نبود
 
اينبار دفعه سومه يا نه ، ولي دلشو به دريا زد و گفت: بله !

و همه دست زدن و هلهله کردن...

نفس راحتي کشيد و سعي کرد به ياد بياره که آيا اشتباه کرده يا نه!
 
زير چشمي به مادرش نگاه کرد...

چشماي مادرش برق ميزد ، خيالش راحت شد!

چون اگر اشتباه کرده بود احتمالا مادرش خيلي عصباني ميشد...

يهويي شنيد که همه دارن داد ميزنن: عروس دومادو ببوس يالا ..يالا .. يالا !

دهه ، چرا من ؟!  مثلا من عروسما ، اين مسخره بازيا چيه ديگه ...

چاره اي نداشت ، رفت رو نوک انگشتاي پاش و پسري رو که

براي همسري انتخاب کرده بود بوسيد...

احساس خاصي بهش دست نداد ، ولي از اينکه ديد پسرک چشماشو

با شعف بست حسابي خوشحال شد!

ذوق پسرک بيشتر از خود بوسه بهش چسبيد...

پيش خودش خنديد و گفت: به به قند توي دلش آب شد !

اين جمله چند بار توي سرش تکرار شد و خودشم شنيد:

به به قند توي دلش آب شد! چي؟!!

پس چرا هيچ قندي تو دل من آب نشد؟! اگر فردا يوقت تو دل اينم آب نشد تکليف چيه؟!!

نگاهش به کله قند کنار سفره افتاد و بي اختيار خندش گرفت!

...

عروس و داماد اون گوشه کنار هم نشسته بودن و به خوشحالي بقيه
 
که در حال رقصيدن و خوشگذروني بودن نگاه ميکردن!

هردوشون لبخند ميزدن...
 
اگرکارتون بود احتمالا ۲ تا علامت سوال گنده روي کله هاشون ظاهر ميشد ،

ولي نه کارتوني در کار بود و نه علامت سوالي ظاهر شد

تنها چيزي که ميشد از بيرون ديد ، لبخند بود...