...

بر گرفته شده از آرشیو Mohammad86.Persianblog.ir

جمعه، ۶ آبان ۱۳۸۴

...

چرا تو دوستيهامون نقش بازی ميکنيم و خود واقعيمون رو نشون نميديم ؟!

وقتی یه نفر رو دوست داری، وقتی یه نفر رو می پرستی، وقتی که حاضری هر کاری

براش بکنی اون وقت میگن دوستش داری! این دوست داشتن هم حرارت داره

و هم عمق! حرارتش ممکنه به خاطر سن و سال يه نمه کم و زیاد بشه!

ولی عمقش اگه اين دوست داشتن هميشگی و پابرجا باشه همیشه زیاد میشه

و هرچه این عمق بیشتر باشه ۲ طرف لذت بیشتری می برن!

تا اينجای قضيه که خيلی خوبه و همه چی ايده آل هست!

ولی تو اينجور رابطه ها صداقت خیلی مهمه! جایگاه خیلی مهمه! اگه جایگاهت

مشخص نباشه و فقط مثل گاو بری جلو، بعدش یهو ضربه سختی می خوری و تمام

بنیان و آرزوهات می ریزه به هم...

این همون چیزیه که خیلی ها دوستش ندارن و یا ازش می ترسن!

می ترسن از اینکه وابسته بشن! می ترسن که اون خود درون و واقعيشون بریزه پایین!

می ترسن که همه رویاهاشون به باد بره! و برای اين که اين اتفاق نيفته دست به

هر کاری ميزنن و هر نقشی رو بازی ميکنن تا طرف ازش خوشش بياد و

پيششون باشه!! چيزی که مهمه اینه که اگر جایگاه و ارزشت پيش اون طرفت مشخص

نباشه، بعدها ضربه اش خیلی بیشتر از اونه که الان جواب رد بشنوی!

خب منگول! همون اول ازش بپرس با همين شرايطی که دارم و هستم

قبول داری منو يا نه؟!

اگه بگه آره! که زندگی به کامته و ديگه حال ل ل ل ل... ميکنی!

اگرم گفت نه،خب حق داره!! یادت باشه : کسی که تو دوست ميداری، همه

حقی بر تو دارد! از جمله اين که دوستت نداشته باشد...

برو و بگرد دنبال کسی که لازم نباشه واسش نقش بازی کنی و هر روز يه نقاب

به صورت بزنی...

حالا اگه خيلی ديگه پامون رو فراتر بذاريم و وارد مسائل زناشويی بشيم!

ميبينم که وقتی ۲ نفر با هم ازدواج ( يه جور رفاقت دائم! ) ميکنن! دوتاشون با آرزو و

امیدی که سالها به تنهایی باهاش مواجه بودن به خانه جدید دو نفری میان!

به جایی که قراره تمام آرزوهاشون برآورده بشه و احساس خوشبختی بکنن!

ديگه اون موقع نميشه نقش بازی کرد و از خود واقعيمون فرار کنيم...

بعد اگه تا قبل از اين، تو دوران دوستی و نامزدی و ... ۲ طرف واسه هم نقش بازی

کرده بودن دستشون رو ميشه و اونجاست که ديگه دامنه اختلافات بالا ميگیره و خلاصه

همه خواسته ها و آرزوهاشون از بين ميره...

مسلمه که وقتی آرزوهای یک نفر در نظر اون يکی پوچ باشه یا اهمیتی نداشته باشه

این دو نفر هیچ وقت به هیچ جایی نميرسن و یا یکی فنا ميشه، يا دوتاشون!

ميبينيد که اينجا هم صداقت و راستگويی طرفین نقش اساسی رو بازی می کنه!

وقتی دختری رو دوست داری، وقتی براش اشک می ریزی، وقتی که اون می فهمه و

میدونه جایگاهش پيش تو چیه و کجاست! اون وقت تو هم انتظار داری بدونی!

تو هم انتظار داری بدونی که اصلا دوستت داره؟! یا چقدر دوستت داره؟!

چی راجع به تو فکر می کنه؟! تو اونی هستی که می خواد یا به زمان نیاز داره؟!

آیا اعتمادش رو جلب کردی؟! اصلا تونستی به احساسات زنونه اش پاسخ بدی؟!

تونستی توی خوبی و بدی پشتیبانش باشی و رهاش نکنی و یه تکيه گاه مطمئن

براش باشی؟ و ۱۰۰۱چیز دیگه که فقط با صداقت گفتاری و کرداری مشخص میشه!

پس اگه تو مرد و مردونه و بی کلک رفتی جلو، از طرف اونم مطمئن شو!

ازش بپرس! بخواه! انتظار نداشته باش که اون بياد و بهت اينا رو بگه!!

خلاصه اینکه همه چیزو بشینید از همون اولش واسه هم باز کنید و خوب توشو نگاه

کنید و تهشو ببینید،که اگه یه زمانی واقعا رفتی تا تهش بدونی باید چیکار کنی

و گمراه نشی! باشد که خداوند از شما راضی باشد!

خوشحال باشيد و خوش تیپ...

...

حرفهاي از جنس دروغ...

و اين است رسم زندگي!

روزي كسي را دوست ميداري...

روز ديگر تنهايي!

به همين سادگي...

(+)‌ چه دل خوشی داشتم اون زمونا! فکر میکنم نگاهم به زندگی قشنگتر بود

نسبت به الان! شاید اون موقع ها نامهربونی ها و دروغگویی ها و پست فطرت بازیهای

آدمای این روزگار رو ندیده بودم! شاید اون موقع ها حس دوست داشتن برام عین

یه پست کوتاه وبلاگ بود ... یه نوشته ساده و عمیق ... ناب ناب ... بدون پی نوشت و

پس نوشت و پیش نوشت ... یه حس ساده و سبز!

(+) ای دوست داران اندی،این عکس رو بندازین بک گراندتون،قشنگ میشه!

(+) ...و اما روایت است که بر هر ایرانی عاقل و بالغ واجب میباشد که بر روی

Yahoo Mail کلیک کرده و با این کار مشت محکمی بر دهان یاهو! ی یابو!! بکوبد.

شاید که به خود آید و نام ایران را بار دگر در لیست کشورهای خود قرار دهد!‌

یادتون هم نره که :‌ هم اکنون! نیازمند کلیک های سبزتان هستیم...

( از اتاق فرمان هم همین الان اعلام کردن که هر کسی وبلاگ یا وب سایت داره،

لطفا با اسم Yahoo! Mail به صفحه ای که در بالا ذکر شد لینک بده و از ثواب

دنیوی و اخروی آن بهره مند بشه! )